Hosomi Takeshi Diary 09.06.30

วันนี้ไปตัดชุดครุยมาเหนื่อยโฮก---------
รถติด คนเยอะ อากาศก็ร้อน น่าเบื่อมั่ก ๆ
มาสำนึกได้ว่า เอ้อ.......เรียนจบแล้วน้าเมื่อไหร่จะมีการมีงานทำเหมือนคนอื่นเค้าบ้างว้า........
นั่นสิ แต่เอาเถอะมาบ่นตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์

กลับบ้านมาเปิดบล็อคของโฮโซมิซัง อ๋า....อัพแล้ว ๆ ดีใจจังเลยแต่พอเห็นหัวข้อก็เริ่มมึน
"ยาว" แล้วมันก็ยาวจริงๆง่ะ
ผชคนนี้ว่างแม้ซักนิดก็ไม่ได้ คิดมากฟุ้งซ่านอีกแล้ว
และก็ระบายมาแบบมุยๆอีก ไอ้คนอ่านอย่างเราก็มึนเลยสิ
เอ้อ.....แต่ก็แปลเสร็จจนได้ล่ะนะ

-----------------

อืม...แต่ก่อนอื่นต้องขอแสดงความดีใจกับโฮโซมิซังและ theHIATUS ทุก ๆ คนก่อนนะคะกับยอดขายอัลบั้มแรกนี้ Trash We'd Love ด้วยการเหยียบอันดับ 1 ของ Oricon Chart ประจำวันได้ต่อเนื่องถึง 4 วันแล้วก็รวมถึงชาร์ตประจำสัปดาห์ด้วย แล้วล่าสุดในชาร์ตประจำเดือน 6 ก็เข้ามาเหยียบอันดับ 3 ด้วยยอดขาย 125,096 แผ่น แล้วก็ติดอันดับที่ 36 ในชาร์ตครึ่งปีแรกของออริกอนด้วยค่ะ คงไม่ใช่จะคิดว่ากว้างแต่ตื้นเขินหรอกนะคะโฮโซมิซัง เพราะว่ามันทั้งกว้างขวางและก็ลึกซึงต่างหากล่ะ!!

Album : Trash We'd Love

Artist : the HIATUS
---------------

Hosomi Takeshi's Diary 09.06.30
title : ยาว..

โอ้ ------ เพราะว่ารายการhedgehog Diariesของวันพรุ่งนี้เป็นการออกอากาศสดเพราะฉะนั้นก็เลยกลับมาที่โตเกียวอีกครั้งนึงแล้วครับ ทั้ง ๆที่เมื่อกี้ยังอยู่ที่ทากามัตซึอยู่เลย เครื่องบินนี่ดีจังเลย!

ช่วงนี้ระดับความห่างของการอัพบล็อคก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเลยครับ เพราะว่าในระหว่างการทัวร์น่ะจริง ๆ แล้วในแต่ละที่ก็ได้พบกับทุก ๆคนอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นมันก็ค่อนข้างพอใจแล้วล่ะน้า :-)

หลังจากจบทัวร์ที่คาโกชิมะแล้วก็ไปที่ โออิตะ มัตซึยามะ และ ทากามัตซึมาครับ ครั้งนี้ก็อยู่ในระหว่างเส้นทาง 8 วันน่ะครับ อืม...ก็เป็นช่วงแบบนี้น่ะครับ ในแต่ละวัน ๆ ก็จะได้ค้นพบสิ่งใหม่ๆเพิ่มขึ้นล่ะนะ ทั้งเรื่องของตัวเองก็ด้วย และก็ เรื่องของคนรอบข้างบ้างนิดหน่อย

ก็เป็นเรื่องที่คิดอยู่ในช่วงนี้ล่ะนะ เมื่อก่อนนี้เคยคิดมากๆเลยนะว่าเรื่องที่ตัวเองคิดว่าถูกน่ะนะก็อยากจะให้เพื่อนๆคิดอย่างนั้นด้วย แต่ว่าพอรู้ตัวว่ามันเป็นการบังคับฝืนใจด้วยค่านิยมก็เลยหยุดทำแบบนั้นดู ตัวเองก็ด้วย เพราะก็ได้รู้ว่าทำแบบนี้แล้วก็ได้รับการยกโทษจากเพื่อนๆ ด้วย เพราะอย่างนั้นมันเป็นเรื่องง่ายมาก ๆ ผมจะไม่คิดว่าผมไม่มีตัวตน แค่นั้นมันก็จะทำให้ผมมีความสุขมากเลยครับ

ถ้าเกิดว่าไม่ถอดเขี้ยวเล็บออกก็คิดว่าคงจะไม่สามารถอยู่กับคนอื่นได้ก็เลยลองทำดูแล้วมันก็ผ่านมาปีนึงแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่มีปัญหาอะไรเป็นพิเศษแต่ว่าก็มานั่งคิดว่าแบบนี้มันดีแล้วเหรอ ? อืม......ความเป็นส่วนตัวของผมมันไปอยู่ไหนกันน้าบ้างล่ะ มีแต่ความกลัวว่าจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในสังคมบ้างล่ะ

เพราะแบบนั้นคิดว่าคงจะเป็นการเข้าใจความหมายผิดไป เรื่องที่ผมอยากจะเรียนรู้ในตอนนี้ก็คือ ไม่ใช่การที่จะมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุขโดยไม่ต้องปะทะกับอะไร อยากจะทำให้เป็นสิ่งสำคัญ อยากจะทำให้เป็นเรื่องสำคัญ อยากจะให้ความสำคัญกับทุกคนจริงๆด้วยความสามารถของผม แค่นั้นแหละ ไม่ยกโทษให้ก็คือไม่ยกโทษให้ไม่เปลี่ยนแปลง มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ ?

ถึงจะไม่เข้าใจอะไรก็ตามแต่ ผมคิดว่าถ้าผมไม่เติบโตขึ้นจากตรงนี้ล่ะก็มันก็จะกลายเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์ไปฉะนั้นก็อยากจะพยายามดูซักหน่อยครับ เพราะอย่างนั้นก็อยากจะลองเรียนรู้การใช้เขี้ยวเล็บที่แท้จริงดู

วันมะรืนนี้ก็จะไป ฮิโรชิมะ โอกายามะ เร่าร้อนจังลย

อันนี้ก็คือที่มัตซึยามะ เป็นรูปที่ถ่ายกับทุก ๆคนตอนไปเดินเที่ยวที่ตลาดมืดเมื่อวันเสาร์ เพราะว่าหาแว่นกันแดดที่เหมาะกับตัวเองได้แล้ว ก็เลยหันมาที่กล้องแบบนี้น่ะครับ ทุกคงคนเข้าใจนะ

สุดท้ายนี้ เทศกาลฤดูร้อนสิ้นปีนี้ที่คิดว่าคงจะทำเป็น Zeppทัวร์ไม่ได้ ก็ได้มีการวางแผนต่างๆแล้ว ก็ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นทำให้เป็นจริงได้แล้วล่ะ ดูเหมือนว่าเดี๋ยวก็คงจะออกมาประกาศให้รู้กันได้แล้วล่ะ จะต้องเขียนเพลงเจ๋ง ๆ ออกมาเพิ่มให้ได้เลย!!

Original by : Hosomi Takeshi
http://www.takeshihosomi.com/blog/index.html

-------------------